ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΤΑ ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙΑ

 Υπάρχουν κάποια μέρη στην χώρα μας που ο χρόνος κυλάει με άλλους ρυθμούς. Μια τέτοια περιοχή είναι τα Πομακοχώρια της Ξάνθης όπου ο ταξιδιώτης που τα επισκέπτεται αισθάνεται ότι ταξιδεύει στο χρόνο. Από τη μια το φυσικό περιβάλλον με την απίστευτη ομορφιά, από την άλλη η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική τους και τα τζαμιά σε περίοπτη θέση να ξεχωρίζουν με τον μιναρέ τους, που αν είσαι τυχερός μπορεί να ακούσεις τον μουεζίνη να καλεί τους πιστούς για την καθιερωμένη προσευχή της ημέρας. Αλλά και οι κάτοικοι των χωριών, οι οποίοι είναι με τους επισκέπτες φιλικοί, φιλόξενοι και πρόθυμοι να πιάσουν κουβεντούλα και να λύσουν κάθε απορία  και να σου δώσουν πληροφορίες, σε κάνουν να αισθάνεσαι περίεργα. Ντυμένοι με τα δικά τους ήθη και έθιμα, καθισμένοι στις αυλές, τους βρήκαμε να αρμαθιάζουν τα καπνόφυλλα της ποικιλίας Μπασμπάς, που δίνουν εξαιρετικής ποιότητας και τον πιο αρωματικό καπνό του κόσμου.



Και τότε, ενώ εσύ σηκώνεις την μηχανή για να αποθανατίσεις μοναδικές στιγμές, που γυρίζουν την μνήμη σου στα παιδικά σου χρόνια, τότε που ο θείος σου σε έπαιρνε τα καλοκαίρια στο χωριό της γυναίκας του και έκανες και εσύ το ίδιο για να περάσει η ώρα (πόσα χρόνια πέρασαν!!!)  βλέπεις τις γυναίκες να κοιτούν στα μάτια τους άνδρες τους και να κατεβάζουν τις μαντήλες τους χαμηλά και ενώ ρωτάς αν επιτρέπεται, ο μεγαλύτερος σε ηλικία άνδρας της παρέας σου λέει επιτέλους "Ναι φωτογράφισε εμάς, οι γυναίκες δεν θέλουν" και τότε ξεκινάει η κουβέντα, ενώ σε καλεί να αρμαθιάσεις και εσύ, για την εμπειρία. 

Από την κουβέντα μαθαίνουμε ότι τα πράσινα αυτά φύλλα όταν αποξηραθούν και γίνουν χρυσοκίτρινα τα παίρνει ο έμπορος, τα εισοδήματα όμως τώρα είναι πενιχρά ενώ κάποτε η καλλιέργεια καπνού ήταν το κύριο εισόδημα τους, έτσι οι νέοι αναγκάζονται να κατέβουν στις μεγάλες πόλεις για δουλειά ενώ πολλοί φεύγουν στο εξωτερικό, κυρίως στην Γερμανία για να δουλέψουν στα ναυπηγία όπως μας είπε ο νεότερος κύριος που θα έφευγε σε λίγες ημέρες για το Αμβούργο και μας γέμισε και μια τσάντα με κατακόκκινες ντομάτες από τον κήπο του, μας άφησε όμως γρήγορα γιατί τον φώναξε η γυναίκα του να γυρίσει μέσα, να συνεχίσει την δουλειά του... 


Όμως Πομάκους θα βρεις σ΄ όλο το κόσμο ακόμη και στο Μεξικό πάνε, όπως μας είπε η μαμά Σεβίχ που βρήκαμε στα ιαματικά λουτρά στις Θέρμες, ο γιός της δουλεύει εκεί σ ένα ψηλό βουνό και με ένα σύρμα κατεβάζει τον κόσμο στην θάλασσα, το zip line εννοούσε αλλά δεν θυμόταν να μας το πει, μέχρι που της το αναφέραμε και συμφώνησε!!!. Μας τον έδειξε και φωτογραφίες, ένας κούκλος ζωγραφιστός καλή του ώρα, με την μοντέρνα αρραβωνιαστικιά, χωρίς την καθιερωμένη μαντήλα, δεν φοράνε όλα τα νέα κορίτσια μαντήλα, μας είπε όταν την ρώτησα.


Οι Πομάκοι, δεν θα έλεγα ότι είναι ένας περίεργος κόσμος αλλά ένα κόσμος που κινείτε με άλλους ρυθμούς στην καθημερινότητα, με δικό του πολιτισμό, την δικιά του γλώσσα, με διαφορετικά ήθη και έθιμα, συνυπάρχει όμως αρμονικά με τους υπόλοιπους Έλληνες και μουσουλμάνους της περιοχής. 

TRIPS AND DREAMS

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου